Europejski Akt o Dostępności (EAA): kogo dotyczy i jak się przygotować

Europejski Akt o Dostępności (ang. European Accessibility Act, w skrócie EAA) to unijne przepisy, które ujednolicają wymagania dostępności dla wybranych produktów i usług. Od 28 czerwca 2025 r. obejmują one m.in. handel elektroniczny i bankowość konsumencką, więc dostępność cyfrowa przestała być tematem wyłącznie dla urzędów. Wyjaśniamy, kogo dotyczą przepisy, kto jest z nich wyłączony i jak spokojnie przygotować firmę.

Artykuł opisuje stan prawny na wrzesień 2026 r. i nie jest poradą prawną. Jeśli nie masz pewności, czy i w jakim zakresie przepisy dotyczą Twojej firmy, skonsultuj to z prawnikiem.

Czym jest Europejski Akt o Dostępności

EAA to dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882 z 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów i usług. Jak każdą dyrektywę, państwa członkowskie musiały przenieść ją do prawa krajowego.

W Polsce zrobiła to ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 731), w skrócie: ustawa o dostępności produktów i usług. Jej przepisy stosuje się od 28 czerwca 2025 r. Oba akty przeczytasz w oficjalnych źródłach: dyrektywa (UE) 2019/882 w serwisie EUR-Lex oraz ustawa w Internetowym Systemie Aktów Prawnych.

Nie myl jej z ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Tamta dotyczy sektora publicznego, m.in. obowiązku publikowania deklaracji dostępności. Dla firm prywatnych kluczowa jest ustawa z 2024 r.

Kogo dotyczą przepisy i jakie usługi obejmują

Ustawa dotyczy podmiotów gospodarczych, które wprowadzają na rynek wybrane produkty albo świadczą konsumentom wybrane usługi. Tu skupiamy się na usługach, bo to one najczęściej dotyczą firm działających online. Przepisy obejmują m.in.:

• usługi handlu elektronicznego, czyli w uproszczeniu sprzedaż konsumentom przez sklep internetowy,
• usługi bankowości konsumenckiej,
• usługi łączności elektronicznej,
• usługi dające dostęp do audiowizualnych usług medialnych,
• elementy usług transportu pasażerskiego, m.in. strony internetowe, aplikacje mobilne, bilety elektroniczne i informacje w czasie rzeczywistym,
• e-booki.

Jeśli konsument może u Ciebie online wybrać produkt, zawrzeć umowę i zapłacić, przyjmij roboczo, że temat Cię dotyczy. Następnie sprawdź, czy nie obejmuje Cię wyłączenie dla mikroprzedsiębiorców opisane niżej.

Od kiedy obowiązują wymagania

Ustawa przewiduje też możliwość powołania się na nieproporcjonalne obciążenie albo na to, że spełnienie wymagań zasadniczo zmieniłoby charakter usługi. To nie jest furtka „na słowo” — taka decyzja wymaga udokumentowanej oceny.

Wyłączenie mikroprzedsiębiorców

Mikroprzedsiębiorcy świadczący usługi nie muszą spełniać wymagań dostępności dla usług. Chodzi o firmy, które zatrudniają mniej niż 10 pracowników, a ich roczny obrót lub roczna suma bilansowa nie przekracza 2 mln euro.

• Wyłączenie dotyczy usług. Jeśli wprowadzasz na rynek produkty objęte ustawą, sprawdź te obowiązki osobno.
• Status weryfikuj co roku. Gdy firma rośnie, wyłączenie może przestać mieć zastosowanie, a dostosowanie sklepu wymaga czasu.
• Dostępność warto wdrażać niezależnie od przepisów. Ułatwia zakupy osobom z niepełnosprawnościami, seniorom i każdemu, kto korzysta ze strony w trudnych warunkach, np. na małym ekranie w pełnym słońcu.

Informacja o dostępności w regulaminie

Usługodawca podaje w ogólnych warunkach świadczenia usługi, np. w regulaminie sklepu, lub w równoważnym dokumencie informacje o tym, jak usługa spełnia wymagania dostępności. Dobra informacja jest konkretna i uczciwa. W praktyce warto, żeby zawierała:

• krótki opis usługi i sposobu korzystania z niej, np. jak złożyć zamówienie i zapłacić,
• standard, do którego się odnosisz, np. WCAG 2.1 lub 2.2 na poziomie AA,
• znane ograniczenia i dostępne alternatywy, np. zamówienie telefoniczne,
• kontakt w sprawie barier: telefon lub formularz, na który ktoś faktycznie odpowiada,
• datę ostatniego przeglądu dostępności.

Sama informacja też powinna być dostępna. Zwykła podstrona HTML z nagłówkami sprawdzi się lepiej niż zeskanowany PDF.

Nadzór i wymagania techniczne

Nadzór nad spełnianiem wymagań dostępności przez usługi, w tym handel elektroniczny, sprawuje w Polsce Prezes Zarządu PFRON. Najrozsądniej potraktować to jako sygnał, że dostępność jest stałym elementem jakości usługi, a nie jednorazowym projektem.

Punktem odniesienia technicznego jest zharmonizowana norma EN 301 549. Jej wersja 3.2.1 odwołuje się do WCAG 2.1 na poziomie AA. W praktyce celem jest więc WCAG 2.1 AA, a lepiej od razu WCAG 2.2 AA. Nowsza wersja jest zgodna wstecz i dodaje m.in. kryteria 2.5.8 Target Size (Minimum) – minimalny rozmiar celu oraz 3.3.8 Accessible Authentication (Minimum) – dostępne uwierzytelnianie, ważne w sklepach i panelach klienta.

Europejski Akt o Dostępności w praktyce: plan działania

Ten plan sprawdzi się zarówno w małym sklepie, jak i w dużej organizacji. Różni się tylko skala.

1. Inwentaryzacja. Spisz kanały, przez które obsługujesz konsumentów: stronę, sklep, aplikację mobilną, panel klienta, e-maile transakcyjne i dokumenty do pobrania. Wskaż kluczowe ścieżki: wyszukanie produktu, koszyk, zamówienie, płatność, rejestrację, logowanie, kontakt i reklamację.
2. Test automatyczny. Przeskanuj najważniejsze szablony: stronę główną, kategorię, kartę produktu, koszyk i formularze. Automatyczny test WCAG szybko wyłapie powtarzalne błędy, np. brak etykiet czy niski kontrast, ale wykrywa tylko część problemów. Pierwsze przykłady pokaże Ci bezpłatny skan wstępny jednej strony.
3. Audyt kluczowych ścieżek. Przejdź ścieżkę zakupową klawiaturą, z powiększeniem i czytnikiem ekranu albo zleć audyt WCAG ekspertowi. Dopiero wtedy wychodzą bariery, których automat nie zobaczy, np. okno wyboru dostawy, z którego nie da się wyjść klawiaturą.
4. Poprawki według priorytetu. Najpierw to, co blokuje zakup lub kontakt, potem błędy powtarzalne w szablonach, na końcu pojedyncze treści. Dobrym punktem wyjścia jest lista najczęstszych błędów WCAG.
5. Informacja w regulaminie. Opisz, jak usługa spełnia wymagania dostępności, uczciwie wskaż ograniczenia i podaj kontakt.
6. Proces utrzymania. Wyznacz osobę odpowiedzialną, dopisz dostępność do kryteriów odbioru prac i umów z wykonawcami, powtarzaj testy po wdrożeniach i przeszkol osoby dodające treści.

Czego unikać

• Nakładek „jednego skryptu”. Panele z przyciskami kontrastu czy powiększenia nie naprawiają kodu strony i nie zapewniają zgodności z WCAG, a mogą kolidować z technologiami asystującymi, np. czytnikami ekranu.
• Deklarowania zgodności na wyrost. Jeśli coś jeszcze nie działa, lepiej to napisać i wskazać alternatywę.
• Traktowania raportu jako certyfikatu. Wynik testu automatycznego to lista zadań, a nie potwierdzenie zgodności z prawem.
• Jednorazowego zrywu. Nowa wtyczka, aktualizacja motywu czy baner kampanii mogą wprowadzić nowe bariery.

Jeśli prowadzisz e-commerce, przejdź też przez listę kontrolną w artykule o dostępności sklepu internetowego.

Najczęstsze pytania

Czy raport z automatycznego testu potwierdza, że firma spełnia wymagania EAA?

Nie. Raport z testu automatycznego nie jest certyfikatem ani potwierdzeniem zgodności z WCAG czy z prawem. Automaty wykrywają tylko część problemów, dlatego wynik traktuj jako listę zadań i uzupełnij go ręczną weryfikacją lub audytem eksperckim.

Czym różni się informacja o dostępności w regulaminie od deklaracji dostępności?

Deklarację dostępności publikują podmioty publiczne na podstawie ustawy z 4 kwietnia 2019 r. Firmy objęte ustawą z 2024 r. podają w ogólnych warunkach świadczenia usługi, np. w regulaminie, lub w równoważnym dokumencie informacje o tym, jak usługa spełnia wymagania dostępności.

Czy trzeba od razu przebudować cały sklep?

Często nie. Wiele problemów, np. brak etykiet, niski kontrast czy niewidoczny fokus, da się poprawić w istniejących szablonach. Przebudowę rozważ wtedy, gdy bariery wynikają z samej konstrukcji sklepu, a większe zmiany zaplanuj przy najbliższym redesignie.

Co zrobić, gdy klient zgłosi barierę na stronie?

Potwierdź zgłoszenie, zaproponuj alternatywny sposób załatwienia sprawy, np. zamówienie telefoniczne, i dopisz problem do listy poprawek z odpowiednim priorytetem. Takie zgłoszenia pokazują realne bariery, których nie wykryje żaden automat.